Marije

Kunst en cultuur vinden niet alleen plaats in een gebouw. Soms ontstaan de meest betekenisvolle ontmoetingen juist in de wijk, dicht bij de mensen. Met het programma Wijck brengt het CKC cultuur naar plekken waar het niet altijd vanzelfsprekend is. Marije Arnouts werkt daar dagelijks aan. Dit is haar verhaal.

Cultuur maakt verbinding in de wijken 

Marije Arnouts werkt bij Wijck, het cultuurparticipatieprogramma van het CKC dat kunst en cultuur letterlijk de wijken in brengt. “Cultuur verbindt, Kunst is gezond; dat is waar we in geloven,” vertelt Marije. 

Vanuit die overtuiging zet het CKC zich al jaren in om kunst en cultuur voor iedereen toegankelijk te maken. In de afgelopen 25 jaar is het CKC blijven groeien en vernieuwen. Vanaf 2019 kwam daar het werken in de wijk bij: een nieuwe manier om cultuur bij mensen te brengen die er normaal gesproken minder mee in aanraking komen.  

Nog voordat de beoogde Cultuurankers in de wijken vorm kregen, brak corona uit. "We deden wat nog wel mogelijk was: culturele activiteiten voor kinderen in de buitenlucht. Middenin de wijk, juist op die plekken waar het nodig was," vertelt Marije.

"Voor veel bezoekers, en ook voor mij, waren deze activiteiten vaak een lichtpuntje in de week." Ze ontwikkelde ook KunstPost, waarbij ouderen die aan huis gebonden waren, kunstopdrachten thuis ontvingen. Zo werd duidelijk wat de impact van kunst kan zijn, van jong tot oud. 

Wat begon als losse initiatieven groeide uit tot een structurele aanpak die bijdraagt aan verbinding en een sterke sociale basis in de stad. 

Samenwerking is cruciaal in het werk van Wijck. Marije gebruikt haar ervaring in de sociale sector om culturele en sociale organisaties te verbinden. “Het is elke keer weer de kunst om de juiste beweging in gang te zetten van een vraag en verwachting naar een gezamenlijk gedeelde visie en goed plan,” legt ze uit. 

Voor Marije is cultuurparticipatie een middel om gezondheid, welzijn en verbinding in de stad te versterken. Kunst biedt een andere ingang dan praten en analyseren; het maakt ervaren en voelen mogelijk, juist voor mensen die moeite hebben met woorden. Zo ontstonden projecten als Speak Up, waarbij jonge vrouwen via kunst in video’s hun levensverhaal deelden, en een theatergroep voor mensen met autisme, waarin deelnemers verhalen delen, kwetsbaarheid tonen en zich krachtiger voelen. 

Terugkijkend is ze vooral trots op de groei van Wijck: samen, vraaggericht en op maat cultuurparticipatieprojecten creëren, juist voor die mensen voor wie het niet vanzelfsprekend is. Van een klein initiatief naar een stadsbreed samenwerkingsplatform, met een team dat van twee naar vijf groeide. “Ons werk heeft zich steeds meer verdiept en ook nu nog haken steeds meer mensen aan.”  
 
Marije ervaart elke dag voldoening: “Ik heb zelf meermaals mogen aanschouwen hoe iemand door deelname aan een kunstzinnige activiteit of project geraakt werd, er iets belangrijks in beweging werd gezet of zich echt lichter voelde. Zoals bij de 90-jarige Vera, die al maanden eenzaam thuis zat.

Ze vond het ontzettend spannend om mee te doen, maar haar deelname aan een serie schilderworkshops bracht haar inspiratie en levenslust terug. Dat was echt bijzonder om te zien, zeker omdat ze niet lang daarna overleed en haar laatste levensfase toch nog als betekenisvol heeft kunnen ervaren. Daarom is zij, en de impact die kunst kan hebben, mij zo bijgebleven.”