Sommige plekken geven je de ruimte om te ontdekken, te spelen en jezelf uit te dagen. Voor Joke Sluis is het CKC zo’n plek, waar creativiteit en vrijheid hand in hand gaan. Dit is haar verhaal.

Je hoeft niet naar de kunstacademie te gaan om je kunstenaar te mogen noemen

Toen Joke Sluis in 2008 voor het eerst het CKC binnenstapte, was dat het gevolg van een creatieve zomer in Frankrijk. Tijdens een vakantie maakte ze kennis met beeldhouwen: het bewerken van een ruwe steen tot iets moois.

Die ervaring smaakte naar meer en zo belandde ze bij het CKC, waar net een kennismakingscursus beeldhouwen werd aangeboden. De lessen maakten indruk en leerde haar technieken die ze nog steeds toepast tijdens het beeldhouwen vandaag de dag. 

In 2018 ontstond de behoefte om iets nieuws te leren. Haar oog viel op een cursus glas bewerken en ze schreef zich in. Het bleek een schot in de roos. Glas werd een materiaal waarin ze kon spelen en ontdekken. Door de jaren heen ziet Joke duidelijk haar eigen ontwikkeling terug: technisch én creatief.

“Ik durf ook steeds meer: bepaalde kleurencombinaties, extra details aanbrengen, ook al pakt niet altijd alles uit zoals ik bedacht had, maar daar leer ik dan weer van!” vertelt Joke enthousiast.  

Een belangrijke rol daarin speelt docent Martine Knoppert. Haar ervaring, heldere begeleiding en het ontbreken van ‘standaard werkjes’ zorgen ervoor dat iedere cursist een eigen idee kan uitwerken.

“Martine stimuleert me om net iets afwijkends aan te brengen, waardoor er meer spanning ontstaat.” Het leverde werk op waar ze trots op is, deelnames aan exposities én zelfs verkoop. Minstens zo belangrijk is de groep. De sfeer is open en betrokken en biedt een omgeving waarin deelnemers elkaar stimuleren, helpen en inspireren om steeds iets nieuws uit te proberen.  
 
Naast haar beeldende werk zingt Joke al meer dan 25 jaar bij The S(w)inging Company. “Vooral tijdens het zingen kun je niet aan andere dingen denken en kon ik heerlijk ‘opladen’ na een dag voor de klas. Nu ik met pensioen ben, heb ik meer tijd en merk ik dat ‘mijn creatieve hoofd’ alsmaar doorgaat.”   
 
Voor haar is het CKC een plek waar ze even loskomt van de dagelijkse beslommeringen en waar haar creativiteit die hoognodige ruimte krijgt. Tegelijkertijd ervaart ze het als een inspirerende omgeving, waar ze met bewondering de exposities bekijkt en ziet hoe het CKC mensen de ruimte geeft om hun talenten te ontdekken en te laten groeien.

Zoals Joke het zelf omschrijft: “Je hoeft niet naar de kunstacademie te gaan om je kunstenaar te mogen noemen!”