Joep

Sommige mensen zijn bijna de organisatie. Voor het CKC is is dat zonder twijfel Joep Annegarn. Dit is zijn verhaal

Een leven lang meebouwen aan het CKC 

In 1984 begon hij als jonge klarinetdocent bij de Stedelijke Muziekschool. Die school groeide destijds net zo hard als Zoetermeer zelf. Joep ging van 15 naar ruim 100 klarinetleerlingen, leidde jeugdorkesten en werd ook inhoudelijk coördinator en vervolgens waarnemend directeur. 

Toen in 1999/2000 de plannen voor één groot kunstencentrum op tafel kwamen, zat Joep midden in de storm. Vier scholen moesten fuseren. “Een heftige tijd met stevige woordenwisselingen tijdens de vergaderingen in het Stadhuis. Er kwamen zelfs ambtenaren door het raampje kijken wat er allemaal gaande was”, lacht hij. 
 
Toch overheerste trots toen in januari 2001 de deuren van het Centrum voor Kunst en Cultuur opengingen. “Met hopen steenwol her en der en een zonwering die zich nog moest bewijzen.” De eerste jaren was het zoeken. “Samenwerking en vertrouwen moesten echt groeien,” zegt Joep. “Voor de meeste fusiepartners was een nieuw gebouw de belangrijkste drijfveer om te fuseren, niet het streven naar één organisatie met één gezicht.” Toch kwam die eenheid langzaam tot stand in de jaren die volgden.  
 
In 2007 werd Joep adjunct-directeur. Die verbreding van zijn rol was een cadeautje. “Ik heb veel geleerd van het inzicht in het werk van alle disciplines. Er is zoveel professionaliteit, daar heb ik veel meer respect voor gekregen dan ik aanvankelijk had.” Ook genoot hij van ‘spin in het web’ zijn. “Ik liep overal lessen, presentaties, concerten en exposities binnen en voelde de bevlogenheid van docenten en leerlingen. Dat is de ware geest die een plek als het CKC uniek maakt.” 
 
Momenten van trots of mooie herinneringen? Die lijst is oneindig. Maar Joep wil toch een poging wagen. “De finales van het Muziekconcours, nu Young Music Talent, die ik ruim twintig jaar mocht presenteren. De Ukkieconcerten voor de allerkleinsten, de Open Dagen waarbij het gebouw uit zijn voegen barstte, de opening van het Digital Art Lab, honderden basisschoolleerlingen ontvangen voor Klassiek Zoetermeer, de flexibiliteit van docenten en leerlingen tijdens corona, de start van het Seniorenpanel, ontelbare huilende mensen bij het afscheid van dansdocente Melanie Sloot en het moment waarop we CKC & partners werden. Een stap die cruciaal was voor het bestaansrecht van het CKC. Laatst hoorde ik dat filmhuis Cameo nu ook in het CKC draait. Geweldig, want daar hebben we 20 jaar geleden ook al gesprekken over gehad. Je ziet: soms vragen processen wat tijd.”  
 
Nu Joep, na een bijna veertigjarige loopbaan waarin hij zowel als docent als in een leidinggevende rol werkzaam was, met pensioen is, kijkt hij met een warm hart terug op zijn jaren bij CKC & partners. Een plek waar zijn inzet en liefde voor mensen en kunst nog steeds voelbaar zijn.