Daan en Eloy

Voor de één is het CKC al decennialang een vertrouwde omgeving, voor de ander een plek die hij pas recent leerde kennen. Toch herkennen saxofoondocenten Eloy Wigman en Daan van Koppen er allebei iets essentieels: de ruimte om leerlingen op hun eigen manier te laten groeien in muziek. Dit is hun verhaal

Meebewegen met wat de leerling nodig heeft 

Voor Eloy en Daan is het CKC een omgeving waarin zij als docent kunnen meebewegen met wat een leerling nodig heeft. Voor leerlingen betekent dat lessen die niet op zichzelf staan, maar onderdeel worden van een bredere muzikale ervaring, met ruimte voor ontmoeting, plezier en ontwikkeling. 
 
Eloy begon in 1997 met lesgeven in Zoetermeer en maakte de muziekschool in al haar vormen mee. Van het oude gebouw met zijn krakende houten vloeren tot het huidige CKC, van individuele lessen tot bigbands, jammiddagen, concerten en projecten buiten de deur: zijn geschiedenis loopt bijna vanzelf mee met die van de organisatie. Wat hem opvalt is de loyaliteit van zijn leerlingen.

“Er zijn nog steeds een stuk of vijftien, twintig leerlingen die vanaf het begin bij mij zitten.” Die trouw zegt niet alleen iets over hem als docent, maar ook over de kracht van een plek als het CKC waar mensen zich voor lange tijd thuis kunnen voelen. 

Daan begon in september 2025 bij het CKC en kijkt juist met nieuwe ogen naar diezelfde omgeving. Wat hem direct opviel, was hoe breed de organisatie is opgezet. “Er zijn nog maar heel weinig cultuurcentra in Nederland zoals het CKC die meer aanbieden dan alleen muzieklessen.” Die ruimte merkt hij niet alleen in het lesgeven zelf, maar ook in alles eromheen: de Samenspelweek, concertmomenten en de vrijheid om aan te sluiten bij wat leerlingen nodig hebben.  

Inmiddels blijft zijn klas groeien met nieuwe saxofoonleerlingen en ook nam hij orkest Phoenix over van Eloy, waarbij hij zo’n 15 volwassen en gedreven muzikanten begeleid. “Ze staan open voor verschillende muziekstijlen van klassiek tot pop, van rock tot streetband. Ik vind het geweldig dat ik zoveel verschillende stijlen met ze kan spelen.” 

Hoewel hun muzikale achtergrond verschilt, Eloy komt uit de jazz en Daan is klassiek opgeleid, herkennen ze in elkaar dezelfde betrokkenheid bij leerlingen.

Daan: “Het geeft me energie als ik een leerling heb kunnen motiveren met een oefening of een muziekstuk dat ze heel graag willen spelen.”

Bij Eloy klinkt diezelfde toewijding door in de manier waarop hij generaties leerlingen aan zich wist te binden en hen steeds opnieuw kansen bood om samen te spelen, op te treden en door te groeien. “Een mooie herinnering is het Kerstconcert in Jazzstijl dat ik organiseerde. Een kolkende massa aan enthousiast publiek en leerlingen in een bloedhete ruimte, maar tegelijkertijd een enorm succes”.

En juist in die toewijding en betrokkenheid vullen zij elkaar aan: in stijl verschillend, maar in aandacht en bevlogenheid opvallend gelijk.